зарубежная поэзия
Тихие творения в стихах
Анастасия Владимировна Возовик
Родилась Анастасия за три месяца до распада СССР. Выросла в Москве 90-х поэтому её детство быстро закончилось. Папа Насти "новый-русский бизнесмен", а мама умница-красавица, получив два высших образования в Москве, была послана мужем учиться в...
Բանաստեղծություններ
Աթաբեկ Խնկոյան
Խորիմաստ ու խոսուն են Խնկո Ապոր բանաստեղծությունները: Դրանցում փառաբանվում է աշխատավոր մարդը(Գյուղացին ու Աստվածը), դատապարտում նախանձը: Ինչպես իր առակներում ու հեքիաթներում, բանաստեղծություններում եւս հեղինակը վեր է հանում հասարակական տարբեր...
Բանաստեղծություններ
Միքայել Նալբանդյան
Մեծ ժողովրդականություն է վայելել Նալբանդյանի քաղաքացիական լիրիկան։ Վաղ շրջանի ռոմանտիկական բանաստեղծություններում («Մուսայից մուսային», «Գարնան մուտ») նա ստեղծել է ստրկության ու բռնության կապանքներում տառապող հայրենիքի կերպարը։ Ճիշտ է, այստեղ...
Բանաստեղծություններ
Ռափայել Պատկանյան
Պատկանյանի մոտ 50 մանկական բանաստեղծությունների մեծ մանսը սերտորեն առնչվում էր իր պոեզիայի ընդհանուր մոտիվներին, ելնում հայրենասեր քաղաքացի դաստիարակելու նպատակադրումից: Օրինակ, «Օրորոցի երգը» բանաստեղծության մեջ հոգնատանջ մայրը հրավիրում է...
Բանաստեղծություններ
Սիամանթո
Արտասահմանում լույս են տեսնում Սիամանթոյի ժողովածուները` «Դյուցազնորեն», «Հայորդիներ», «Հոգեւարքի եւ հույսի ջահեր» խորագրերով։ Այդ գրքերը նվիրված են բացառապես հայ ժողովրդի ողբերգությանը։ Մի շարք բանաստեղծություններում Սիամանթոն կրկին խոսում է...
Poems of Yeghishe Charent
Charents Yeghishe
With philosophical insight Yeghishe Charent reexamines the fighting journey of his people passed through cross-roads of history, emphasizes the role of the creative individual in the history of the people, shows the impact of political incidents...
Poems of Siamanto
Siamanto
Siamanto was a pioneer in Armenian poetry. His themes were very dark and dealt extensively with death, torture, loss, misery, and sorrow. He recounted scenes of massacres, executions by hanging, bloody streets, pillaged villages, etc.; in other...
Так говорил Омар Хайам. Рубайят о смысле жизни
В. П. Бутромеев
Избранные рубайят Омара Хайяма о смысле жизни в переводе И.И. Тхоржевского. …Ответить на вопрос, в чем же смысл жизни человека, люди пробовали с тех самых пор, как они себя помнят, – то есть вот уже несколько тысяч лет. Это пытались сделать и...
Так говорил Омар Хайам. Рубайят о любви
В. П. Бутромеев
Избранные рубайят Омара Хайяма о любви в переводе И.И. Тхоржевского и Л.С. Некоры. …Четыре строки о любви – много это или мало? Смотря кто написал их. Если автор Омар Хайям, то четырех строк достаточно, чтоб рассказать и о луноликой красавице, и...
Մթնաձոր
Ակսել Բակունց
1927թ., երբ Բակունցն ավարտել էր Խարկովի գյուղատնտեսական ինստիտուտն ու իբրեւ գյուղատնտես աշխատում էր հայրենի լեռնաշխարհում, լույս տեսավ նրա «Մթնաձոր» ժողովածուն: Այդ ժողովածուում Բակունցը պատկերեց հայ գյուղաշխարհի իրական կյանքը, գյուղաշխարհ, որի...
Գրչի հանաքներ
Ալեքսանդր Ծատուրյան
Ալեքսանդր Ծատուրյանը հանդիսանում է իր ժամանակի ամենազարգացած ու խոր միտք ունեցող հեղինակների մեկը: Նա իր 'Գրչի Հանաքներ' բանաստեղծությունների շարքում նուրբ ծաղրի միջոցով վեր է հանում համամարդկային այնպիսի բացասական գծեր, ինչպիսիք են՝...
Մատեան Ողբերգութեան
Գրիգոր Նարեկացի
Նարեկացու՝ մեզ հասած գրական ժառանգության կարեւորագուն ստեղծագործությունը «Մատյան ողբերգության» պոեմն է։ «Մատյան Ողբերգության» պոեմը հայ միջնադարյան գրականության մտքի ամենամեծ արգասիքն է, պատկանում է մարդկության ստեղծած գեղարվեստական մեծագույն...
Ամբոխները խելագարված
Եղիշե Չարենց
«Ամբոխները խելագարված» պոեմը գրել է 1919թ.: 1917թ., երբ Ռուսաստանը մի ծայրից մյուսը ապրում էր հեղափոխության ազատարար շնչով, ոտի ելած ժողովրդի պայքարը, հեղափոխության վիթխարի տարիներին ու վեհությունն արտահայտելու համար նա գրեց «Ամբոխները...
Բժիշկին գիրքէն փրցուած էջեր
Ռուբեն Սեւակ
Սեւակի արձակ գործերը, ժանրային իմաստով, բազմազան են՝ հոդվածներ, հանրամատչելի զրույցներ, քննադատական խորհրդածություններ։ 1911-1914–ին հիվանդանոցում աշխատելիս բանաստեղծն ականատես է եղել մարդկային բազմատեսակ ողբերգությունների, որոնց ետեւում նշմարել...
Մթնշաղի անուրջներ
Տերյան Վահան
Մթնշաղի անուրջների մեջ մտնում է 79 բանաստեղծություն, որոնց մեջ կա 979 բառ եւ 4363 բառօգտագործում: ԵՍ բառը ամենաշատն է գործածված, քանի որ այն անհատական քնարերգության կարեւոր չափանիշ է, իսկ ԴՈՒ բառի շատ օգտագործված լինելը պայմանավորված է Տերյանի...
Հեթանոսական երգեր
Դանիել Վարուժան
«Հեթանոս երգեր» բանաստեղծությունների ժողովածուն լույս է ընծայվել 1912 թ. Կ.Պոլսում։ Ժողովածուն գրված է հեթանոսական շարժման սկզբունքներին համապատասխան։ Ժողովածուն բաղկացած է երեք բաժնից՝ «Գողգոթայի ծաղիկներ» ու «Հեթանոս երգեր» շարքերից եւ Հարճը...
Мрак
Джордж Гордон Байрон
«Я видел сон, не вовсе бывший сном.
Потухло, мнилось, солнце, без лучей
По беспредельности блуждали звезды,
И хладная земля чернелась в мрачной,
Безлунной тверди. Наступил час утра,
Прошел, настал опять – дня нет, как нет!..»
Из «Ирландских мелодий»
Томас Мур
«Мне дорог час, когда бледнеет пламень дня
И солнце с запада на море льет сиянье:
Тогда встают мечты дней прошлых для меня
И вздох вечерний шлет к тебе воспоминанье…»
Два стихотворения
Владимир Викентьевич Высоцкий
«Степь легла передо мною…
Гаснет солнце на закате;
Как на крыльях соколиных,
Мчится конь мой все быстрее!
Городов и сёл не видно…»
Видение Валтазара
Джордж Гордон Байрон
«…На троне Царь. Среди палат
Вельможи, в пышном одеянье,
При свете тысячи лампад,
С ним разделяют ликованье.
Все радостью оживлено –
И в чашах древних, драгоценных,
Эгове прежде посвященных,
Кипит безбожника вино!..»
Пленница
Виктор Гюго
«…Вот пленница. Окружена
Толпой свирепою, она
Проклятий злобных внемлет крик.
Уныл её поблеклый лик…»
Два сонета
Франческо Петрарка
«…Чем ближе день прощания с землей,
Предел скорбей, что в жизни нас терзали,
Тем больше сознаю усталою душой:
Жить в этом мире стоит нам едва ли!..»
Трагедия в Бристоле
Томас Чаттертон
«…Заалел восток зарёю,
Луч дрожащий звезд потух;
Возвещая людям утро,
На селе пропел петух.
Королю Эдварду в очи
Солнца свет блеснул – и вот,
Слышит он, прокаркал ворон:
День печальный настаёт…»
«Только блеснет голубая денница…»
Густав Гейерстам
«…Только блеснет голубая денница,
Только что сон золотой убежит –
Злая, громадная, черная птица
У моего изголовья сидит…»
«Как лепестки весеннего цветка…»
Альфред де Мюссе
«…Как лепестки весеннего цветка
В глуши лесов таинственно тенистой,
Дрожать, при первой ласке ветерка,
Улыбкою загадочно душистой…»
